Welcome
Thank you for visiting the Blei-ji.com website
We Are on a Journey Follow Us

Bergen 2-12-2015

Als opgroeiend meisje in een klein dorpje aan de kust, zag ik ook wel dat ik er anders uit zag. Al heb ik daar nooit bij stil gestaan en werd er ook nooit iets over gezegd. Mijn oma en opa kwamen uit Indonesië en dat was dat.

Maar naarmate ik ouder werd, nam de nieuwsgierigheid naar mijn geschiedenis toe. Allerlei vragen riepen zich op; hoe leefde mijn familie in Nederlands Indië, waar woonden ze, wie zijn mijn voorouders en hoe zijn ze ooit in Nederland beland?

Ik las alle boeken die ik kon vinden die hierover gingen en ben heel wat wijzer geworden over de geschiedenis en Indische identiteit. Ik ontdekte dat er een hele grote groep Indo’s is die met dezelfde vragen zit en TROTS is op hun afkomst. En dat wij allemaal willen dat deze cultuur nooit zal verdwijnen. Inmiddels is er al een 4de generatie indo’s, al moeten buitenstaanders goed kijken om het te kunnen zien. Maar ook mijn kinderen wil ik leren, laten zien en vooral laten proeven waar ze vandaan komen.

Deze kraal staat voor TROTS (bangga).

Mijn vader heeft de geschiedenis van mijn opa en oma uitgezocht en er een boekje van gemaakt. Een heel kostbaar document omdat ik mijn opa nooit gekend heb en mijn oma is overleden toen ik nog klein was.

Wat mij het meest fascineert is dat er ooit een voorvader vanuit België naar het oosten is vertrokken. Was het avontuur? of pure financiële noodzaak?

Dat er allemaal afstammelingen zijn gekomen die zich over grote delen van de kolonieën hebben verspreid. Dat zij als Indo-Europeaan een goed leven hadden maar dat dat na de Japanse bezetting een groot nadeel was. Het was zelfs levensgevaarlijk om Europees bloed te hebben. En dat mijn familie in 1950 besloot met de ss Ranchi naar Nederland te komen. Met duizenden andere Indische families. Hoe ze hier in het koude kikkerland hun leven weer moesten opbouwen. Eerst in Vlissingen, toen in een noodwoning in Petten en daarna in Schoorl. Dus dat ik nu in Bergen woon is niet heel gek.

Diep respect voor mijn lieve oma…die alles alleen moest doen in een vreemd land, omdat mijn opa was overleden. Maar ze heeft het goed gedaan! Want kijk wat er van ons nazaten terecht is gekomen! Ik weet zeker dat oma erg TROTS is op haar dochters, kleindochters en achterkleinkinderen. En dat ik TROTS ben op wat zij heeft voortgebracht…!